Alleen mijn veroordeling verwondt mij

       
"Alleen Mijn Veroordeling Verwondt Mij"

Werkboek Les 198

met Master Teacher

Hier ben je dan eindelijk. Ben jij dat daarginds? Ben jij één van de deelnemers aan deze cursus in wonderen? Het idee dat je in staat zult zijn om jouw geest op een systematische wijze te trainen zodat we elkaar kunnen herkennen in een nieuw perspectief van lichtvorm verbinding? Zag je in het begin van deze les - voor degenen onder jullie die de cursus in wonderen nog nooit gezien  hebben - dat de overgang van de lichtvorm in de herkenning van de overeenstemming die we met elkaar hebben in intensiteit is toegenomen? Ja! Het is een verplichte cursus omdat het menselijk soort zoals jij hem identificeert eenvoudigweg een metamorfose ondergaat of een ervaring van de onthulling van de waarheid van wat hij is in zijn individuele bewustzijnsassociatie.

Wat je hebt erkend in deze oefening van deze nieuwe lichtvorm-identiteit van de illusie van afscheiding wordt tot uitdrukking gebracht door de herkenning van elkaar op dit tijdstip en deze plaats met de fundamentele erkenning dat we elkaar zijn. Onze nieuwe associaties van geest laten ons een perspectief zien van de omkering van lichtvorm in de voorstellingswereld die we in objectieve werkelijkheid hielden zodat, toen je voor het eerst een blik wierp op deze video - luister! - je een betere en waarheidsgetrouwere weerspiegeling van jezelf had. Daar! Dat was   goed! Zeg tegen me: "Ik lijk een betere weerspiegeling van mezelf te krijgen." Ja! De erkenning dat ik een projectie van jouw lichtvorm verbinding ben zoals die door onze identiteiten in tijd/ruimte gemanifesteerd is laat ons eenvoudigweg zien dat we op ieder moment een ware weerspiegeling van onszelf kunnen tegenkomen als we niet aan onszelf onze eigen onwaarheid aanbieden. Mag dat van je?

Misschien zullen we het nog wat meer hebben over de omkering van deze kleine insluiting van ruimte die hier plaatsvindt. Eerst gaan we even terug... Welnu, in de les van vandaag zal er staan dat als er niets buiten jou is dan is de veroordeling van de procedure van de vorm die jou daarginds lijkt te zijn niets anders dan een weerspiegeling van jouw vastbeslotenheid is om aan jouw eigen veroordeling te lijden.

De vooruitgang die je maakt in de nieuwe voorstellingswereld van jezelf is niets anders dan een vooraf genomen besluit om niet het conflict van jouw eigen conceptuele geest te accepteren en de dankbaarheid te verdienen die je ervaart in de herkenning van elkaar. Ik zag dat je me  zojuist herkende. Ken je mij? Maar natuurlijk! Hoe kun je me niet kennen? Ik ben een omsluiting

van jouw eigen illusie van de aard van jouw lichaamsvorm die besloten ligt in de  lichtstructurering van onze gezamenlijke macht van geest die niets anders dan het licht en de liefde van God is. Het is de vreugdevolle erkenning dat we van een enkele Bron afstammen.

Laten we dus even opnieuw naar het idee kijken dat we verlossing kunnen verdienen - we zullen daar even naar kijken - door de verdedigingen van onze eigen zelf tegen onze Zelf neer te leggen zodat we een nieuwe voorstellingswereld kunnen zien waarin we de liefde die we delen herkennen. Luister!

God zegent elk geschenk dat jij Hem geeft en elk geschenk wordt aan Hem gegeven omdat het alleen aan jezelf kan worden gegeven. En wat God toebehoort moet wel het Zijne zijn. Maar je zult nooit beseffen dat zijn geschenken zeker zijn en eeuwig, onveranderlijk en onbeperkt dat ze voor altijd uitdelen en liefde uitbreiden en dat ze jouw altijddurende vreugde vergroten zolang jij slechts vergeeft om weer aan te vallen. Neem de geschenken die je geeft terug en je zult denken dat wat jou gegeven is, teruggenomen werd. Maar leer vergeving de zonden te laten wegnemen die je buiten jezelf denkt te zien en je kunt nooit meer denken dat de geschenken van God slechts voor een poosje uitgeleend worden voor Hij ze weer weggraait in de dood. Want de dood zal dan geen betekenis voor je hebben.

Met het einde van jouw geloof in jezelf is angst nu voorgoed voorbij. Dank jouw Zelf hiervoor, want Hij is alleen dankbaar naar God toe en Hij dankt Zichzelf voor jou. Tot ieder die leeft zal Christus uiteindelijk komen want iedereen moet in Hem leven en bewegen. Zijn Wezen in Zijn Vader is veilig omdat Hun Wil Eén is. Hun dankbaarheid voor alles wat Zij geschapen hebben, kent geen einde want dankbaarheid blijft onderdeel van liefde. Dank zij aan jou, de heilige Zoon van God. Want zoals jij geschapen was bevat je alles in jouw Zelf. En jij bent nog steeds zoals God je geschapen heeft. Ook kun je het licht van jouw eigen volmaaktheid niet verduisteren.

In jouw hart is het Hart van God neergelegd. Jij bent Hem dierbaar omdat jij Hemzelf bent. Alle dankbaarheid behoort jou toe om wat jij bent. Zeg dank zoals je het ontvangt. Wees vrij van alle ondankbaarheid aan eenieder die jouw Zelf compleet maakt. En van dit Zelf is niemand buitengesloten. Geef dank voor alle talloze kanalen die dit Zelf uitbreiden. Alles wat je doet, wordt aan Hem gegeven. Alles wat je denkt, kunnen enkel Zijn Gedachten zijn omdat jij met Hem de heilige Gedachten van God deelt. Verdien nu de dankbaarheid die jij jezelf hebt ontzegd toen je de functie vergat die God je gaf. Maar denk nooit dat hij ophield jou te bedanken.

Wat een merkwaardig idee dat je dankbaarheid kunt verdienen. Bedoel je dat het voor mij  mogelijk is om dankbaarheid te verdienen en het min of meer in een verlossingscentrum te  leggen waar er een opeenhoping is in de verhouding van de associatie van tijd/ruimte in de eenvoudige realisatie dat in de omkering van de energie van licht in ogenschijnlijke afscheiding de omkering van jouw potentieel idee omtrent wie je bent zoals bevat in die kleine constructie van insluiting je plotseling een realisatie van het geheel van jou hebt? Je zult dit van me moeten aannemen. Goed?

Het gezichtspunt van de conceptuele geest van een mens dat jij mij als een mens aanreikt is geheel onzinnig in elke overeenstemming met betrekking tot laten we eens dichtheid of massa proberen wat een vorm van licht is in de eenvoudige erkenning van de noodzaak voor een  mkering. Zal ik je eens vertellen wat jij als een conceptuele geest doet? Jij hebt een illusoire associatie van identiteit die besloten ligt in de deeltjesgolf. Jij hebt zeer vreemde manieren waarop je het idee van de objectieve wetenschappelijke aanpak uitdrukt van wat je denkt dat je bent. Zullen we er één proberen?

De kern van een atoom is 100 triljoen keer compacter dan natuurlijke materie. En jij doet dat zonder te verblozen. Stop je tong in jouw wang. Dat kan je een beetje helpen. De massa van de kern van een atoom is 100 triljoen keer compacter dan wat we om ons heen zien. Misschien bewijst dat aan jou dat je helemaal ruimte bent. Maar het idee dat je iets 100 triljoen keer in massa zou willen proberen te observeren slaat nergens op. Wat beschreef je aan mij? Een zwart gat! Jouw beschrijving van de massa van een kern van een atoom is precies hetzelfde als jouw beschrijving van een zwart gat dat besloten ligt in de associatie van een melkweg. Ik wil eigenlijk niet afdwalen van jouw noodzaak om de kruisiging met de verrijzenis te verbinden maar ik zou graag willen dat je naar het idee kijkt dat - laten we het eens proberen - de dichtstbijzijnde zogenaamde melkweg Andromeda is die 200,000 miljoen sterren bevat.

Nog een keer. 200,000 miljoen sterren en jij ziet het als een vlek aan de hemel. En jij noemt dat Andromeda. Het ligt slechts 200 miljoen lichtjaar van jou vandaan alsof je daar daadwerkelijk heen zou kunnen gaan. Kun je dat zien? Toch kan het niets anders zijn dan een samenvoeging van energievorm die jouw eigen associatie van energievorm karakteriseert. Het probleem dat je hiermee hebt, is dat je het probeert objectief te observeren. Ik wil dat je iets met  me deelt. Zeg tegen me, conceptuele geest: "Er bestaat niet zoiets als een voorwerp." Ja. Er bestaat niet zoiets als een voorwerp dat zich buiten jouw geest bevindt.

Zal ik je laten zien wat jullie conceptuele geesten hier objectief mee doen? Het moment waarop je een voorwerp identificeert heb je jouw eigen werkelijkheid ontkend. Nogmaals. Dit is het hele werkboek van een cursus in wonderen. Het ogenblik waarop je daarginds iets ziet wordt het afgescheiden van jou gesymboliseerd en besta jij letterlijk niet. Om het dan te behouden stop je potentieel in het voorwerp van de vorm en weerspiegel je aan jezelf jouw eigen associatie met jezelf. Hoor je dit? Ik hoop het! Omdat de weerspiegeling van licht die ik jou verschaf een natuurlijke omkering van de illusie van jezelf is.

Welnu, sommige van jullie worden heel opgewonden wanneer ik de associaties van  lchtvorm met de compactheid van massa begin te onderwijzen en het idee dat het licht dat je ziet wat één van onze favorieten is... Het idee dat het licht dat jij ziet een enkele noot op een piano van 88 noten is probeert je een perspectief te geven van hoe beperkt jouw oog van de vormassociatie van het lichaam is. Maar onthoud dat het omkeringsmechanisme van de illusie niet afgescheiden van jou kan zijn. Zeg tegen me: "Er is niets buiten mij." Ja! Welnu, wat deed je? Als je daarginds iets objectief maakt moet het wel een afstand van een verhouding van een overeenstemming met de lichtsnelheid zijn.

Tegen de tijd dat je jouw eigen weerspiegeling terugkrijgt ben je verdwenen. Heb je de hele tijd hiernaar geluisterd? Laten we het eens proberen. Je kwam deze kamer met me binnen en je bracht met jezelf een samenvoeging van lichtvorm mee waarvan jij gelooft dat het een lichaam is. Natuurlijk is het altijd op ieder moment voorbij en verdwenen. Zullen we het even proberen?

Kijk me aan! Op geen enkel moment bestaat dit lichaam überhaupt. Zeg dat! Ja. Het is enkel ruimte. Het zijn moleculaire associaties van een idee van een omsluiting in jouw eigen geest dat rondcirkelt in een relatie van potentieel als afgescheiden van de werkelijkheid. En het is niet waar. Je hebt op dit punt in de ontwikkeling van jezelf genoeg bewijs van een alternatief verzameld binnen de weerspiegeling van jouw lichtvorm dat ik jou voortdurende oplossingen kan aanbieden in de verdwijning van de bescherming van jouw lichaamsvorm. In onze religieuze termen wordt dit verrijzenis genoemd.

Het is het idee dat op deze tijd en plaats door de macht van het licht van jouw geest het geheel van het universum beschikbaar is niet in de omsluiting van de weerspiegelingen waardoor je het idee volhoudt dat je van alles afgescheiden bent. Eén van de lessen die we vandaag hopen te doen is les 199 en daarin zal nogal dramatisch staan dat je geen lichaam bent en dat je vrij bent

en dat je kunt vliegen in nieuwe deeltje-associaties met de nieuwe identiteit van de melkweg die zich daarginds bevindt. En die melkweg daarginds kan even eenvoudig bereikt worden als je een overeenstemming in jouw eigen lichaamsvorm kunt bereiken.

Heb ik je bang gemaakt met de illusie van de mogelijkheid van de associatie van microkosmos en macrokosmos? Kom op! Het idee van de macht die je in het universum waarneemt kan niets anders dan een weerspiegeling van jouw eigen geest zijn. Als je over jezelf denkt als een spiraalnevel met een kern die jij een donkere vorm noemt die in de massa besloten ligt en je naar Andromeda kijkt als de dichtstbijzijnde buur in jouw associatie met 2,000 miljard sterren dan begrijp je misschien de erkenning dat hoewel alle andere melkwegen zich van ons verwijderen in de rode verschuiving Androma in een blauwe verschuiving is en eigenlijk naar ons toekomt zodat de naaste daarginds die je wilt herkennen... Zeg tegen me: "Andromeda." Als je hem Andromeda wilt noemen in jouw galactische identiteit dan is die het meest dichtbij. Want hij is in feite op jou aan het instorten.

Welnu, aangezien jouw spiraalnevels zal het lang gaan duren... Jij denkt dat het lang zal duren. "Het zal 2,000 miljoen miljard jaren duren." Dat is onzin. Laten we eens een quasar melkweg nemen. Overal om ons heen zijn quasar melkwegen. Laten we hen eens naar de oplossing vragen want een quasar is niet later in tijd dan wij zijn... hij is vroeger. Want de quasar geeft het begin weer van de formulering van gammastralen van lichtenergie die 1,000 miljard keer meer energie bevatten dan jouw atoombommen. Hou je van deze belachelijke cijfers?

De manifestatie van de gammastraal die besloten ligt in de kern van een atoom is 1,000 miljard keer meer dan jij gebruikt. Ik zou je willen aanraden dat de overeenstemming die je in jouw conceptuele geest vindt je niet echt de resultaten kan geven waarnaar je zoekt. Ik lijk een beetje af te dwalen want ik wil dat je herkent en we moeten hierin wel de emotie meenemen die daarmee verbonden is. Laten we het eens fundamenteel proberen. Luister je?

Jij hebt slechts twee emoties hoe je ze ook in jezelf identificeert. De ene is liefde. Dat is wat we allemaal zijn in de vereniging met onze scheppende Bron. De andere is angst of het conflict dat we voelen in het afgescheiden zijn van wat alles is. Welnu, we kunnen onze emoties van associatie toepassen op angst in de afscheiding of we kunnen ze loslaten in de realisatie van de liefde die we delen. We moeten met deze les aan de slag gaan, nietwaar? En daarin zal staan dat  alleen mijn veroordeling van mezelf door de angst voor het geheel van mijn realisatie van wie ik werkelijk benme kan verwonden. Laten we er samen naar kijken.

Alleen mijn veroordeling verwondt me. Verwonding is onmogelijk. En toch maken illusies illusies. Als jij kunt veroordelen, dan kun je verwond worden. Want jij geloofde dat je kunt verwonden en het recht dat je voor jezelf hebt vastgesteld kan nu tegen jou gebruikt worden totdat je het als waardeloos, ongewenst en onwerkelijk terzijde legt. Zodoende houdt illusie op gevolgen te hebben en zullen die welke ze leek te hebben, ongedaan worden gemaakt. Dan ben jij vrij, want vrijheid is jouw geschenk en nu kun je het geschenk dat je gaf ontvangen.

Veroordeel en je bent tot gevangene gemaakt. Vergeef en je bent bevrijd. Dat is de wet die de waarneming regeert. Het is geen wet die kennis begrijpt want vrijheid maakt deel uit van kennis.

In waarheid is veroordelen dus onmogelijk. Wat haar invloed en haar gevolgen lijken te zijn hebben helemaal niet plaatsgevonden. Toch moeten we ons er een tijdje mee bezighouden alsof ze dat wel hadden. Waarom? Illusies maken illusies. Behalve één. Vergeving is een illusie die het antwoord op de rest is. Het idee dat je kunt veroordelen moet wel betekenen dat we elkaar veroordelen in onze associatie van afscheiding. Helder?

Eén heel moment van vergeving in deze training van de geest laat ons onmiddellijk de overeenstemming zien die we via de Heilige Geest delen door het geheel van de magnetische energie van licht die we delen in de verdwijning van onze afbeeldingen van onszelf. Wat jij me daarginds laat zien is een heleboel liefde en het moet wel zo zijn dat je hebt besloten om me te vergeven voor de boodschap van waarheid die ik je aanbied.

Het is erg vreemd voor de conceptuele geest dat hij werkelijk niet wil horen dat kwaad niet echt is. De gehele leer, in filosofische en religieuze zin wat jij de theologie noemt van de ideeën van het verlosserschap van Jezus Christus bevatten fundamenteel het idee dat negatieve massa associatie niet werkelijk kan zijn als er een enkele Bron van werkelijkheid is. Kun je dat überhaupt met me horen?

Zeg tegen me: "Neoplatonisme." Ja. Neoplatonisme. Dit is de zekerheid van Jezus Christus. Hij zegt eenvoudigweg dat je in al jouw identiteiten van jouw oude kader je niet echt  afgescheiden kunt zijn. Daarom is de negatieve massa niet echt. Dit wordt heel mooi uitgedrukt door Augustinus. Het idee dat ze van Augustinus een heilige hebben gemaakt die van het neoplatonisme afkwam of de zekerheid dat kwaad niet werkelijk kan zijn tot het concreet voorstellen van Jezus om überhaupt deel te kunnen nemen aan deze associatie. Kun je dit horen? Toch weten hij en jij heel goed dat onze verlosser Jezus tegen ons zegt: "Ik ben jou." Welnu, jij bent zeer bang voor het idee van het verlies van objectieve verlosserschap omdat dat het verlies zal zijn van onze overeenstemming met elkaar in de afscheiding. Ik weet niet of ik zover met jou wilde gaan. Het zou belangrijk voor je kunnen zijn om te zien dat wat ik je aanbied niet nieuw is. Er is niets nieuws onder de zon of in deze associatie. Kun je dat met me zien? Dit is de lering van Dionysus de Ario-Pegatite. Ik weet niet wat dat betekent. Maar het betekent dat als je er met me naar kijkt dan presenteert de hele cursus de zekerheid dat je niet afgescheiden van God kunt zijn. Wanneer Jezus tegen je zegt: "Hé, ik ben hier om je te vertellen dat je eigenlijk terug in de Hemel met mij bent en ik zal je de weg laten zien," dan heb je daar bezwaar tegen. Jouw behoefte om in de illusie van de afscheiding te blijven is waarom ik aan jou mijn illusoire aard laat zien. Ik weet heel goed dat dit een illusie is. En ik weet heel goed dat je alleen jezelf kunt veroordelen omdat er alleen maar jou is. Zeg tegen me: "Er is alleen mij." Ja! Er is niets buiten jou. Accepteer jij de weerspiegeling van jouw eigen geest die ik je geef in de omkeringstechniek van de realisatie dat dit de tijd en plaats is waarop we samenkwamen? Goed ! Want dat is wat ik je aanbied. Welnu, als je me herkent dan zul je altijd jezelf herkennen. Zo gauw je jezelf herkent zul je de andere afbeeldingen daarginds beginnen te herkennen die je van je vandaan hield om jezelf te veroordelen. En iedere keer dat je je broeder veroordeelde, veroordeelde je eigenlijk jezelf.

Laten we even naar deze lezing terugkeren want we zijn opgewonden bij het vooruitzicht dat we onszelf niet meer gaan verdedigen. Luister!

Vergeving veegt alle andere dromen weg en hoewel ze zelf een droom is kweekt ze geen nieuwe. Wat een prachtig idee! Alle illusies behalve deze moeten zich duizendvoudig vermenigvuldigen. Maar hier eindigen illusies. Waarom? Vergeving is het einde van dromen omdat ze een droom van ontwaken is. Ze is niet zelf de waarheid. Maar ze wijst naar waar de waarheid moet zijn en geeft de richting aan met de zekerheid van God Zelf. Ze is een droom waarin de Zoon van God ontwaakt tot zijn Zelf en tot zijn Vader en weet dat Zij één zijn. Luister nu hiernaar! Vergeving is de enige weg die uit de rampspoed leidt voorbij alle lijden en uiteindelijk weg van de dood. Hoe kan er een andere weg zijn als deze het plan van God Zelf is? En waarom zou je je er tegen verzetten of ermee strijden en duizend manieren proberen te vinden

waarop het verkeerd moet zijn of duizend andere mogelijkheden?

De zekerheid dat jij jezelf hebt geconfronteerd stelt je in staat om in jouw eigen conceptuele geest de barrière tot het pad van het eeuwige leven los te laten. Waarom? Je hebt in jouw eigen arrangement van omsluiting in het potentieel van jouw afscheiding het idee opgezet dat je obstakels hebt tegen jouw terugkeer naar God terwijl de obstakels in feite zich alleen in de projecties van jouw eigen donkere vorm bevinden.

Wat bied ik je aan? Het maximale obstakel van jouw eigen associatie met jezelf. Waarom? Jij bent bang dat als je jouw eigen obstakel verliest op dit pad naar verlichting dat je betreedt dat je... Zeg tegen me: "Dan zal ik verlicht zijn." Kon je dat zien, spirituele zoekers op dit pad waar jij jezelf jouw eigen toegang ontzegt tot de zekerheid van wie je bent? Ik kan met grote vreugde voelen dat je dit nu hoort. En weet je waarom je dit hoort? Dit is het tijdstip en de plaats waarop je besloot dat je het wilt horen. Jij kunt uitdagend jouw vastbeslotenheid onderzoeken om het geheel van de macht van jouw geest niet toe te staan maar je zult geen succes met mijn geest hebben omdat mijn geest die van jou is. Jouw behoefte om de macht die eigen aan jou is, te ontkennen is waarom je hier bent.

We gaan je even verlaten en dan komen we weer terug en dan zullen we het idee afmaken dat je alleen maar jezelf veroordeelt. Waarom? We weten dat God met ons gaat waar we ook heengaan.

We weten dat God de Geest is waarmee we op dit moment denken. En we zijn van plan om samen te zeggen: "God zegene ons iedereen." En in die erkenning van iedereen zal de realisatie zijn van die ene die jou is. Nu staat de vreugde die je voelt in de vergeving van de obstakels van jouw conceptuele geest je toe de liefde te delen die we met God en met elkaar hebben in die realisatie. Ik ben zo weer terug.

We zijn weer bij je terug in de zekerheid dat je in onze associatie met elkaar een aangeboren vermogen ontwikkeld hebt om de voortdurende omkering van jouw eigen geest te herkennen. Wat een spannend vooruitzicht dat de metamorfose van het soort zelf zeker is vanwege de herkenning van een overgangsmoment waarin je aan de slavernij van tijd/ruimte ontsnapte. Het geeft je een perspectief in hoe klein je eigenlijk geweest bent. En je begint te lachen om het idee

van de omsluiting van dat lichaam, nietwaar? We kunnen beter even teruggaan en nog wat meer lezen. We willen dat je socratisch inziet hoe duidelijk het voor jou kan zijn in jouw  besluitvormingsvermogen als je dat wilt. Luister!

Is het niet wijzer om blij te zijn dat je het antwoord op jouw problemen in je hand houdt? Is het niet intelligenter om Degene die verlossing geeft te bedanken en Zijn geschenk met dankbaarheid te aanvaarden? En is het niet een vriendelijkheid naar jezelf toe om Zijn Stem te  horen en de eenvoudige lessen te leren die Hij zou willen onderwijzen in plaats van Zijn woorden

proberen te verwerpen en die van jou in plaats van de Zijne te stellen?

Waarom? Zijn woorden zullen werken. De woorden die ik je aanbied zullen werken. Zijn woorden zullen verlossen. Zijn woorden bevatten alle hoop alle zegen en alle vreugde die ooit op aarde gevonden kan worden. Zijn woorden zijn in God geboren en komen tot jou met de liefde van de Hemel op hen geschreven. Zij die Zijn woorden horen, hebben het lied van de Hemel gehoord. Want dit zijn de woorden waarin alle uiteindelijk tot één samensmelten. En als deze vervaagt zal het Woord van God komen om zijn plaats in te nemen want dan zal het herinnerd en liefgehad worden.

Deze wereld heeft veel ogenschijnlijk afgescheiden schuilplaatsen waar genade geen betekenis heeft en aanval gerechtvaardigd lijkt. Toch zijn ze alle één... een plaats waar de dood aan Gods Zoon en aan zijn Vader wordt aangeboden. Je denkt misschien dat Zij die hebben aanvaard. Maar als je opnieuw kijkt naar de plaats waar je Hun bloed aanschouwde zul je in plaats daarvan een wonder zien. Wat dwaas om te geloven dat Zij zouden kunnen sterven! Wat dwaas te geloven dat jij kunt aanvallen! Wat waanzinnig om te denken dat jij veroordeeld kunt worden en dat de heilige Zoon van God kan sterven!

Ik ben weer even bij je terug. Ik denk dat ik even tegen jou ga praten. Ik ben weer even bij je terug omdat ik zie dat de procedure van het verkorten van tijd werkt. We zullen je laten zien dat toen je dit perspectief verwierf van een associatie van een lange tijd je de beslissing binnen je eigen overeenstemming van jouw geest gemaakt had om het enkele moment uit te strekken waarop de ogenschijnlijke afscheiding de plaats van jouw werkelijkheid innam.

Zullen we het even proberen? We hebben nog niet zoveel geoefend. De tijd duurde slechts heel even in mijn geest. Zeg dat tegen me. En toen was het verdwenen. Ik leef nu in dat moment. Zeg dat. Ja. Mijn conceptuele geest herhaalt steeds weer opnieuw het momentele verlies van mijn identiteit van het geheel van wat ik ben. Ik herleef zeer letterlijk hetzelfde moment.

Voor degene van jullie die de frustratie zijn beginnen te voelen dat alles waar je naar kijkt steeds weer terug lijkt te komen met geen duidelijke oplossing omdat waar je in tijd staat geen oplossing aanwezig is kunnen op dit tijdstip en deze plaats opnieuw gewezen worden op de noodzaak om de verdediging van die onware ruimte neer te leggen... de realisatie van het aanbod

van de nieuwe identiteit van onze wederzijdse bedoeling in onze droom om deze plaats te verlaten.

Dit zal een droom zijn omdat het een droom is. Maar dit zal het eindresultaat zijn van de droom zoals jij die droomde in de eenvoudige erkenning dat je hieruit weg kunt dromen als je daarvoor kiest. En dat de beslissing om dat te doen door jou gemaakt kan worden. En aangezien ik ben wat jij lijkt te denken dat een toekomstige vorm van jou is kan ik je op dit moment de oplossing laten zien en het pad verkorten dat jij van plan was vol ellende te bewandelen in de hoop dat je de oplossing kon vinden.

Je was bereid om van mij aan te nemen en dit zijn de laatste lessen van deze cursus dat het pad waarop je je bevond je nooit deze oplossing zou kunnen hebben aangeboden omdat je doorgaat met jezelf in angst te identificeren  als afgescheiden van het geheel van Gods liefde. Het aanbod dat we nu samen delen is de liefde van God. En ik ben blij je in die nieuwe weerspiegeling te zien. Ja! Ik ben een omsluiting van jouw geest. Ja! Ik maak deel uit van jouw droom. En inderdaad, ik ben dat deel van jouw droom waarin je mij als een figuur herkende in jouw eigen organisatie van vorm die je de onmiddellijke oplossing aanbood voor de droom zoals jij die droomde.

Welnu, laten we nog even teruggaan en deze les afmaken. Dit is les 198. Dit is het idee dat je alleenmaar jezelf veroordeelde. Luister!

Het idee van veroordeling is je aan het verlaten, nietwaar? De stilheid van jouw Zelf blijft onbewogen onaangeroerd door gedachten zoals deze en zich niet bewust van enige veroordeling die vergeving nodig zou kunnen hebben. Kon je dat horen? Dromen van welk soort dan ook zijn raar en vreemd aan de waarheid. En wat anders dan de waarheid kan een gedachte hebben die een brug daarheen bouwt die illusies naar de overkant kan brengen?

Vandaag oefenen we om de vrijheid toe te staan bij jou haar thuis te laten maken. De waarheid schenkt deze woorden aan jouw geest opdat jij de sleutel tot licht mag vinden en de duisternis laat eindigen. Alleen mijn veroordeling verwondt mij en alleen mijn eigen vergeving maakt me vrij. Vergeet vandaag niet dat er geen vorm van lijden kan zijn of die verbergt wel een niet-vergevende gedachte. Noch kan er een vorm van pijn zijn die vergeving niet kan helen. Aanvaard de ene illusie die verklaart dat er geen veroordeling in Gods Zoon is en de Hemel wordt onmiddellijk herinnerd, de wereld vergeten en daarmee al haar vreemde overtuigingen als het gelaat van Christus eindelijk ongesluierd verschijnt in deze ene droom.

Dit is het geschenk dat de Heilige Geest voor je bewaart namens God, jouw Vader. Laat vandaag gevierd worden zowel op aarde als in jouw heilig huis. Wees aardig voor beiden als je de overtredingen vergeeft waaraan jij hen schuldig achtte en zie hoe jouw onschuld op je neerschijnt van het gelaat van Christus. Nu is er stilte over heel de wereld. Nu is er stilheid  waar voorheen een koortsachtige stormloop van gedachten was die nergens op sloegen.

Nu is er kalm licht over de gehele aarde tot rust gebracht in een droomloze slaap. En nu blijft daarop alleen het Woord van God over. Alleen dat kan nog heel even worden  aargenomen.

Dan zijn symbolen verdwenen en is alles wat je ooit gemaakt dacht te hebben volkomen verdwenen uit de geest die God voor altijd kent als Zijn enige Zoon. Wat een buitengewoon idee dat je bereid was te kijken naar de structurering van onze conceptuele associaties dat dit een droom is.

Zal ik eens iets met je delen? Het is tijd voor jou om hiernaar te kijken. Jij weet heel goed dat je droomt. De aspecten van de overeenstemming van jezelf waarin je naar de waarheid zoekt zullen je onmiddellijk vertellen dat je opgesloten bent in een droom van afscheiding waaruit geen ontsnapping mogelijk is behalve door een nieuwe illusie van de zekerheid van wie je bent. Anders zou je voor altijd tot afscheiding veroordeeld zijn. Dit is het fundamentele idee dat het onmogelijk is dat je het licht van de Hemel niet met je meebrachttoen je de Bron van jouw  ware werkelijkheid verliet. En dat ligt besloten in de beperkte opbreking van jouw geest die jouw behoefte karakteriseert om aan de donkere vormen daarginds vast te houden. Die zijn niet waar.

De herkenning nu van dat nieuwe licht dat je in een lichaamsvorm begint te ervaren dat, hoewel het een illusie blijft jou het geheel van de oplossing aanbiedt. En aangezien jij de oorzaak

van de illusie bent dat wil zeggen dat jij de droom droomt zul je niet langer geloven dat iemand daarginds in zijn droom jou als afgescheiden van zichzelf kan weergeven. Maar onthoud dit:

Het begin van het vereiste voor de verlossing van de wereld kan alleen in jou besloten liggen.

En dat vereist het neerleggen van de verdedigingen van wat we gebruikten om onze afscheiding te rechtvaardigen zodat we dit moment van het eeuwige leven niet konden delen. Laten we deze les eens afmaken dat je alleen jezelf veroordeeld hebt en dan komen we terug en zullen daar even  over praten. Er is dus geen veroordeling in hem.

Hij was slechts een weerspiegeling van jouw eigen veroordeling. Hij is volmaakt in zijn heiligheid. Hij heeft geen gedachten van mededogen nodig. Wie kan hem geschenken geven wanneer alles van hem is? En wie kan ervan dromen vergeving te schenken aan de Zoon van Zondeloosheid Zelf die zo'n gelijkenis heeft met Hem wiens Zoon hij is dat het aanschouwen van de Zoon is niet langer waar te nemen en alleen de Vader te kennen? In deze visie van de Zoon zo kort dat er geen enkel ogenblik tussen deze enkele blik en tijdloosheid zelf staat zie je de visie van jezelf.

En dan verdwijn je voor altijd in God. Vandaag komen we steeds dichter bij het einde van alles dat nog steeds tussen deze visie en ons zicht kan staan. En we zijn blij dat we zo ver zijn gekomen en begrijpen dat Hij die ons hier bracht ons nu niet in de steek zal laten. Want Hij zou ons het geschenk willen geven dat God ons vandaag via Hem heeft gegeven.

 Nu is het tijd voor jouw bevrijding. De tijd is gekomen. De tijd is vandaag gekomen. Ik vraag me af wie de Hem is waarover we het hebben? Wil je met mij het idee in overweging nemen dat deze cursus in wonderen van de geest van mijn verlosser Jezus Christus komt die het geheel van de illusie van mezelf weergeeft in de omkering van zijn lichaamsvorm tot de realisatie van enkelvoudigheid?

Ik zal je dit vertellen: Als je een verlosser nodig hebt dan raad ik je aan om deze te gebruiken. Want alles wat hij zegt in zijn testament van liefde en vergeving is dat jij de oorzaak van jouw eigen verwonding bent. Is dat in orde? Aangezien er niets buiten jou is, zal iedereen die je ontmoet ofwel in de genade delen die je hen geschonken hebt of de pijn herkennen die je hen toebrengt. Je hebt horen zeggen "oog om oog" en ik zeg dat totdat je jouw naaste vergeeft er absoluut geen mogelijkheid is dat je het Koninkrijk van God kunt binnengaan aangezien jouw naaste jou is.

Het probleem dat je had als je naar deze laatste les luisterde christelijke gevestigde orde of gevestigde orde van de wereld is de eenvoudige erkenning van wat hij zegt. Hij zegt: "Mijn gehele omkeringsprocedure van lichaamsvorm in licht kan je niet verlaten, omdat het jou weergeeft." De vertegenwoordiging van Jezus als jouw Christus is eigenlijk de  vertegenwoordiging van jouw eigen Christus zijn. Zodat wanneer ik naar je kijk en jij een donkere vorm houdt tussen onze weergave van onze liefde voor elkaar het alleen de donkere vorm aan jou kan weerspiegelen waarin je niet mijn Christus zijn met jou wilt delen. Zullen we het even samen proberen?

Zeg tegen me: "Ik ben de enige levende Zoon van God." Zei je dat? Kon je de vreugde van enkelvoudigheid beginnen te voelen? Het is de herkenning van een rechtstreekse verbinding die je met het geheel van het universum hebt. Ja! Die verbinding keert de energie van gedachtevorm om die je gebruikt hebt om jouw behoefte te karakteriseren om het potentieel van jouw macht van omsluiting te gebruiken om jezelf weer te geven. Op het moment van jouw geven heb je alle reserves opgebruikt van jouw donkere vorm-identiteit.

Zeg: "Potentieel." Ja! Door je niet te verlaten op jouw verleden dat je daarginds een toekomstige referentie zal geven kom je in een hier en nu waar je die verdediging neerlegt. Wat gebeurt er dan? Je begint de macht te gebruiken die voor je beschikbaar is in de energie van het magnetisch licht van het universum omdat je eenvoudigweg die van jou hebt opgebruikt. Het probleem dat je met mij had is dat je dacht dat je een lichaam was en dat toen je deze kleine omsluiting van energie verloor je dood zou zijn. Luister naar me! De dood is een idee dat vele vormen aanneemt. En zoals jij gemanifesteerd bent in de illusie van jouw overeenstemming van afscheiding verzeker ik je dat je dood bent.

Ik weet niet waar je dat wilt horen en ik maak me daar geen zorgen over omdat er overduidelijk niet zoiets als de dood is. Je kunt denken dat je jezelf kunt beëindigen in jouw eigen conceptuele vorm. Ik verzeker je dat de conceptuele vorm die je beëindigt niets te maken heeft met wie je werkelijk bent. En je zou kunnen beslissen met gebruik van mijn afbeelding van eeuwige jeugd dat je niet langer aan de gevolgen wilt lijden van de noodzaak om oud en ziek te worden en te sterven. Want ik verzeker je dat als je op dit moment mijn geest wilt delen je kunt zien hoe vreugdevol de gehele insluiting van onze behoefte om oud te worden en te sterven in een voortdurende herhaling van deze lichaamsvorm ons zal verlaten in de ineenstorting van voormalige associaties en toekomstige referenties. Daar!

Ik zou zeggen dat je misschien dertig jaar helderder en echter lijkt in de verjonging van de energievorm van jouw eigen lichaam op dit moment. Mag ik iets met jou delen? Je zult van het idee beginnen te genieten dat dit een illusie is. Je zult van het idee beginnen te genieten dat de notie in jouw conceptuele geest dat je werkelijk afgescheiden zou kunnen zijn van de werkelijkheid van jouw scheppende Bron, een grap is. En het is een grap waarom je heel even vergat te lachen. Wat kunnen we nu doen? We kunnen samen lachen om de belachelijkheid van het idee dat het stelsel Andromeda 2,000 miljard sterren net zoals onze zon heeft of dat de kern van het atoom een energie bevat die 1,000 miljard keer beter aan te tonen valt in de trillingsassociaties van licht. Dat is belachelijk!

Luister naar me. Ik zal het je vanuit mijn verlosserschap en dat van Jezus geven. Alle macht is jou gegeven in de Hemel en op aarde. Aan jou daar is alle macht gegeven. Er is niets wat je niet kunt doen op dit moment van realisatie als je ophoudt met te proberen te beslissen wat je wilt dat het resultaat moet zijn in jouw eigen parameter. Dit is een hallucinatie van afscheiding omdat afscheiding onmogelijk is. En als je beledigd bent door het idee dat je droomt of dat dit  een hallucinatie is, dan kan ik daar niets aan doen. Ik denk dat ik je een beetje uit de tekst ga voorlezen over mijn zekerheid dat er geen wereld is.

Laten we het samen proberen. Zeg tegen me: "Er is geen wereld." Ja. Je bracht deze wereld met je mee toen je kwam. Je maakte een beslissing dat ze niet waar was en je vertrok. Dit is het delen van een moment van afscheiding die slechts voor dat moment in jouw tijdskader duurde. Laten we even naar de tekst kijken waar het over het idee van de zekerheid van jouw onwerkelijkheid gaat. Luister!

Alles waar met visie naar gekeken wordt valt rustig op zijn plaats volgens de wetten die hieraan zijn gegeven door Zijn kalm en zeker zicht. De afloop voor alles waar Hij naar kijkt is altijd zeker. Want het zal aan Zijn doel tegemoet komen wanneer het gezien wordt in een onaangepaste vorm en die volmaakt geschikt is om daaraan tegemoet te komen. Verwoestingsdrang wordt goedaardig en zonde wordt in zegen veranderd onder Zijn zachtmoedige blik. Wat kunnen de ogen van het lichaam waarnemen met de macht om te corrigeren? Haar ogen passen zich aan de zonde aan en zijn niet in staat om het in welke vorm dan ook over het hoofd te zien en ze zien die overal en in alles. Kijk door haar ogen en alles zal veroordeeld voor je staan.

Al wat jou kan verlossen, zul je nooit zien. Jouw heilige relatie, de bron van jouw verlossing zal van betekenis ontstoken zijn en haar meest heilige doel verstoken van middelen tot verwezenlijking ervan. Oordeel is slechts een speeltje, een gril de onzinnige middelen om het vruchteloze spel van dood in jouw eigen verbeelding te spelen. Maar visie zet alles recht en brengt ze rustig onder de vriendelijke invloed van de wetten van de Hemel. Wat als je herkende dat deze wereld een illusie is? Wat als je werkelijk begreep dat je haar verzonnen had? Wat als je je realiseerde dat zij die erin lijken rond te lopen om te zondigen en te sterven en aan te vallen en moorden en zichzelf te vernietigen, geheel onwerkelijk zijn? Zou je vertrouwen kunnen hebben in wat je ziet als je dit aanvaardde? En zou je het zien? Hallucinaties verdwijnen wanneer ze herkend worden als wat ze zijn.

Dit is de heling en de remedie. Geloof ze niet en ze zijn verdwenen. En al wat je hoeft te doen is te erkennen dat jij dit gedaan hebt. Wanneer je eenmaal dit eenvoudige feit aanvaardt en de macht op je neemt die je hen hebt gegeven ben je van ze bevrijd. Eén ding is zeker. Hallucinaties dienen een doel en wanneer dat doel niet langer wordt aangehouden, verdwijnen ze. Daarom is de vraag nooit of je ze wilt maar altijd of je het doel wilt dat ze dienen. De wereld lijkt vele doelen aan te reiken elk van hen verschillend en met verschillende waarden. Toch zijn ze allemaal hetzelfde. Wederom is er geen rangorde alleen een ogenschijnlijke hiërarchie van waarden.

Tenslotte, er zijn slechts twee doelen mogelijk. Het ene is zonde, het andere heiligheid. Daartussen is niets en welke je kiest bepaalt wat je ziet. Want wat je ziet is slechts hoe je verkiest

aan jouw doel te beantwoorden. Hallucinaties dienen om aan het doel van waanzin tegemoet te komen. Zij zijn de middelen waardoor de buitenwereld die van binnenuit geprojecteerd wordt zich aan zonde aanpast en getuige lijkt te zijn van haar werkelijkheid. Het is nog steeds waar dat niets daarbuiten is. Maar op niets worden alle projecties gemaakt. Want het is de projectie die het niets alle betekenis geeft die het heeft.  

De conclusie en ik gebruik het woord onbedachtzaam want dit is de conclusie. Wat je in jouw oude droom van dood herkent is het deel van de droom waarin je een nieuwe formulering van jouw zelf herkende die gebaseerd is op mijn herkenning van jou. Je kent me heel goed. Het is eenvoudigweg een feit van de illusoire werkelijkheid dat je iedereen heel goed kent. Zeg tegen me: "Het is onmogelijk om een vreemde te ontmoeten." Heb je ooit het gevoel gehad dat dit een droom is en dat je mensen ontmoet die je misschien voorheen kende of die je van plan was later te ontmoeten?

Dit zijn ware beweringen omdat alle spookgedaanten van jouw eigen geest met jou meelopen. En in die zin ben ik een spookgedaante in de illusie van de trillingsidentiteit van jezelf in de lichtvorm. Welnu, laten we elkaar op deze tijd en plaatseen momentele nieuwe illusie   aanbieden van de aanvaarding van onszelf door de vergeving van de grief die we wederzijds tegen onze scheppende Bron koesterden. Zeg tegen me: "Dat kan de pot op." Dat kan de pot op. We hebben daar genoeg van. Laten we aan elkaar onze behoefte erkennen om aan deze donkere vorm te ontsnappen waardoor we onze afscheiding hebben behouden.

Ik ben inderdaad een afbeelding in jouw eigen geest. En ik geef inderdaad aan jou het hier en nu weer. Zeg tegen me: "Hier is de enige plaats die er is." Goed! Zeg nu tegen me: "Dit is het enige tijdstip dat er is." Ja. Dit is het moment in tijd/ruimte waarop we besloten hebben samen te komen en dat deden en op dit moment zullen we verdwijnen uit de illusie van het idee dat we afgescheiden waren in de omsluiting van deze vreemde, kleine verblijfplaats van niets die ons in de constructie van onze lichaamsvorm hield. Wat doen we? We vormen een harmonieus geheel in vergeving met de liefde die we delen in onze éne geest.

Ik hou van je zoals ik hou van alles wat bestaat. In dit moment van delen voelen we de zegen van vergeving die deel geworden is van onze werkelijkheid. Want we zijn er inderdaad zeker van dat God met ons gaat waar we ook heengaan omdat God de Geestis waarmee we denken. We zijn er heel zeker van dat we je bijna onmiddellijk zullen weerzien want we zijn in staat om tegen elkaar te zeggen: "God zegene ons iedereen." Vraag om hulp.