De eindvisie -

Samen aan het einde van de tijd deel 1

Het is een wonder De heiligste van alle plekken op aarde is waar een oeroude haat een huidige liefde is geworden. De komst van een groot ontwaken "De Eindvisie" Samen aan het Einde van de Tijd Aflevering I met Master Teacher Wonderen Een wonder is een universele zegen van God via mij naar al mijn broeders. Het is het voorrecht van wie vergeven is om te vergeven. Wonderen loven God via jou. Ze loven Hem door Zijn scheppingen te eren en hun volmaaktheid te bevestigen. Ze helen doordat ze de vereenzelviging met het lichaam ontkennen en de vereenzelviging met de geest bevestigen. Ik inspireer alle wonderen, die in wezen een voorspraak zijn. Zij zijn een voorspraak voor jouw heiligheid en maken je waarnemingen heilig. Door jou boven de fysieke wetten te stellen verheffen ze jou tot de sfeer van de hemelse orde. In deze orde ben je al volmaakt.
(Jezus van Nazareth)

Wat is verlossing toch eenvoudig! Al wat ze zegt is dat wat nooit waar was nu niet waar is, en dat nooit zal zijn. Het onmogelijke is niet gebeurd, en kan geen gevolgen hebben. En dat is alles. Kan dit voor iemand die wil dat dit waar is, moeilijk te leren zijn? Alleen de onwil dit te leren kan zo'n makkelijke les ingewikkeld maken. Hoe moeilijk is het om te zien dat wat onwaar is niet waar en wat waar is niet onwaar kan zijn? Je kunt niet langer zeggen dat je geen verschil ziet tussen onwaar en waar. Er is jou exact verteld hoe je het ene van het andere kunt onderscheiden en wat je precies moet doen als je in verwarring raakt. Waarom volhard je er dan in zulke eenvoudige dingen niet te leren? Een cursus in wonderen! Helder? Ik las je de eerste paragraaf voor uit de tekst van deze onwereldse cursus in wonderen en ik wees erop hoe eenvoudig verlossing is. En onze voorlopige wederzijdse verwerping daarvan is overduidelijk. Zal ik je vertellen waarom? In mijn individuele openbaring ligt de realisatie van een nieuw tijdskader wat de basis voor de leer van deze cursus is. Met die indicatie zal nu jouw realisatie komen hoe eenvoudig verlossing is. Want het is een onmiddellijke ontdekking van de onwerkelijkheid van deze episode van tijd in een ogenblik van openbaring waarvoor de training van de geest een voortdurende voorziening is geweest in je eigen idee van zelf-omsluiting. De eindvisie is dus een aanwijzing dat in je eigen vermogen van ruimte-tijd - en ik heb het over jou daar - een idee van vernieuwing ligt, dat plaatsvindt in het proces van de vorm van de samenvoeging van licht in het universum, dat aan jou door in je eigen kader van geest gebruik te maken van deze auspiciën, van mij een ogenblik van communicatie kan laten zien dat ons onmiddellijk toont dat er geen wereld is. Wat is dus de hoofdgedachte van verlossing? Het begint met de fundamentele erkenning - daar ben je! - dat toen je met mij in deze episode van tijd kwam met een idee van ruimte-tijd, met een idee van licht... Zeg tegen me: "Ik mezelf meebracht." Ik zie dat je dat deed. Ik kijk naar de associatie van vorm aan de hand waarvan jij jezelf individueel identificeert en bied jou in het voortdurende proces via de training van de geest een andere oplossing aan, die hier nu aanwezig bij je is. Dit is onze cursus in wonderen. Hij komt van mijn verlosser en de verlos- ser van deze wereld, Jezus van Nazareth die als een tijdreiziger op aarde kwam en zijn en jouw vermogen demon- streerde om onmiddellijk te vertrekken door je niet te verenigen met je eigen vormen van ideeën over jezelf die je voorheen in de slavernij van tijd hielden. Daar! Je hebt me gevangengehouden in je eigen geest door wat je denkt dat ik ben met betrek- king tot jezelf en dit continuüm van tijd. Als je me toelaat tot dat vermogen van jouw overeenstemming in ruimte-tijd dan zul je nieuwe verbanden in jouw zelf-denkbeeld beginnen te ervaren omdat de organisatie van je zelf-identiteit zich eenvoudigweg zal gaan uitbreiden in de verhoudingen die jou voorheen confronteerden met je behoefte om jezelf in dit tijdskader te verdedigen; het idee dat je gevangenzit in een opeenvolgende associatie van ideeën die besloten liggen in je eigen geest. Zeg tegen me: "Ik weet wie ik ben." Ja! En dat wordt op ieder moment bevestigd door alles wat je om je heen ziet. Maar fundamenteel gesproken ben je niet gelukkig. Ik wil gelukkig zijn, maar ik kan niet gelukkig zijn tot ik jou ook gelukkig maak. Dit lijkt te wijzen op het idee dat geluk, vreugde een onveranderlijkheid van zelf-verwe- zenlijking 'zijn' is, in plaats van 'hebben'. Laten we even het idee van jouw eigen plaatsbepaling in lichaamsvorm oefenen. Want dit is de eindvisie. Het is onmogelijk voor jou om naar deze reeks van gebeurtenissen te kijken die in deze 57 minuten zullen plaatsvinden en niet je eigen verlichting te ondergaan waarin je inziet dat je in een droom van dood was met een pas gevonden vermogen om deze wereld te verlaten. Zeg tegen me: "Ik kan geluk niet hebben." Ja! Waarom zou je geluk willen hebben als God geluk is en als Hij is wat alles in het universum is? Kijk ernaar met me. Kom op! Jij bent in een lichaamsvorm. Jouw idee van wat geluk is is dat je bezeten bent door beelden of ideeën over jezelf die de optelsom van jezelf in jouw plaats- bepaling in ruimte-tijd rechtvaardigen. "Ik heb een heleboel geluk verzameld." "Ik word natuurlijk omringd door een heleboel pijn, dood en eenzaamheid." "Maar zolang ik in mijn eigen geest onderscheid kan maken tussen wat me gelukkig maakt en wat me bedroefd maakt kan ik binnen dat beperkte kader van mijn idee over mezelf leven tot ik vernietigd wordt door de ellende die me zal blijven omringen." Dat is waanzin. Ik bied je het licht van liefde en geluk aan om geen enkele reden. Dat moet wel zo zijn, want al jouw redenen om hier te zijn dienen als bescherming van jezelf tegen wat de ellende in de wereld lijkt te zijn. Je zet een zeer krachtig verdedigingssys- teem op, waarin je in het potentieel leeft - het donkere licht van het idee van plaatsbepaling in ruimte-tijd - en jezelf afscheidt van wat alles is. Zeg tegen me: "Ik ben in een droom van dood." Ja. De visie die ik je aanbied, ligt besloten in jouw droom. Ja! Ik ben een figuur in jouw droom. Toch lijk je me niet in je conceptuele identiteit van wat je denkt dat ik ben te kunnen thuisbrengen in verband met wat je denkt dat jij bent. De fundamentele leer van deze cursus in wonderen beoogt je geprojecteerde zelf-identiteit van jezelf te doen toenemen met betrekking tot waar je denkt te zijn in ruimte-tijd zodat jij kunt zien dat tijd maar heel even in je geest duurde zonder enig effect op de eeuwigheid. En je herbeleeft dat moment op dit ogenblik. Ik ben blij dat je gekomen bent. Ik weet dat je denkt dat je naar deze video kijkt voor een andere reden dan waarom je er werkelijk naar kijkt. Dat is onvermijdelijk, omdat jij gelooft dat ik anders ben dan jij. Aangezien er niets anders dan jou is weerspiegelt alles wat je ziet enkel jouw vastberadenheid om je eigen afscheiding te rechtvaardigen. Luister hiernaar! Ik krijg dus een weerspiegeling van mijn eigen ideeën. Wat ik zie weerspiegelt een proces in mijn geest dat begint met mijn idee van wat ik wil. Vandaaruit bedenkt mijn geest een beeld van wat hij verlangt van waarde acht en daarom probeert te vinden. Deze beelden worden dan naar buiten geprojecteerd gezien, als werkelijk beschouwd en als eigendom bewaakt. Uit krankzinnige wensen ontstaat een krankzinnige wereld. Uit oordelen ontstaat een veroordeelde wereld. Luister! En uit vergevende gedachten komt een lieflijke wereld voort genadig voor de heilige Zoon van God, om hem een vriendelijk thuis te bieden waar hij een poosje kan rusten voor hij verder reist om zijn broeders te helpen samen met hem voort te gaan en de weg te vinden naar de Hemel en naar God. Een klein gebed: Onze Vader, Uw ideeën weerspiegelen de waarheid en de mijne brengen los van die van U alleen maar dromen voort. Laat me zien wat alleen de Uwe weerspiegelen want die en die alleen bepalen de waarheid. Oefen: Ik ben ergens in ruimte-tijd een weerspiegeling van jouw geest. Dit valt gemakkelijk conceptueel te veri- fiëren wanneer je fundamenteel erkent dat je omringd wordt door ideeën die je over jezelf hebt en dat er in werkelijkheid niets daarginds is. Kijk met me mee! Alles wat je in deze wereld ziet, ligt enkel vervat in je eigen idee over jezelf. Iedereen leeft daarom vanuit zijn eigen gezichtspunt van ruimte-tijd op grond van de illusie van plaatsbepaling; het fundamentele idee dat jij jezelf ergens in ruimte-tijd kunt aantreffen waar je niet weet waar of wie je bent. Het is gewoon een feit dat als jij jezelf inderdaad in ruimte-tijd kunt aantreffen en je even de plaats van jezelf kunt bepalen dan zul je inderdaad niet weten wie je bent aangezien de Bron van de totaliteit van jouw werkelijkheid overal om je heen is en zich voortdurend eeuwig uitbreidt als demonstratie van je eigen scheppende vermogen. Wat heb je gedaan? Je hebt heel even, en dit is een definitie van tijd, de plaats van jezelf bepaald in een parameter die los schijnt te staan van wat alles is. Het leren van deze cursus in wonderen en bij de eindvisie aankomen wat hoofdstuk 31 is, is een indicatie dat je eindelijk op een tijd en plaats bent aangekomen... En ik wil dat je dit met me zegt, want dit is vanzelfsprekend de eindvisie. Laten we samen eens naar de eindvisie op een nieuwe plek in ruimte-tijd kijken. En dan kunnen we samen zeggen: "Onze tijd zit erop." Zeg dat tegen me. Jouw tijd zit erop. Goed! Wat gebeurde er? Op dat ene moment in de plaats waarin je jezelf bevindt ligt alle tijd die er ooit zal zijn in de enige ruimte die er ooit was. Deze cursus in wonderen - Kom op! Het is nu uit in de wereld - heeft je op een systematische wijze geleerd hoe jij je voortdurend opnieuw kunt verenigen met... Wat? Het nu! Waar? Hier! Luister je naar me? Het enige moment waarop je ooit werkelijk gelukkig zult zijn, is hier en nu. Kijk even hoe jouw geest werkt. Zal ik je even laten zien hoe dit werkt? Ik ben zo bij je. "Ik heb geluk gevonden. Ik zal het bij me dragen... Oh!!!" "Wat is al die ellende buiten mij?" "Ik kan mezelf maar beter beschermen in de beelden die ik heb gevonden die mijn vermogen demonstreren dat ik de dingen waarvan ik hou kan bezitten." Wat ik nu heb vergeten, is dat ik hier geluk vond ik zwoegde in ruimte-tijd naar een nieuwe plaats waar ik niet het geluk vond dat ik voorheen in mijn eigen associatie had. Luister je naar me? Kun je me horen, objectieve identiteiten? Als je objectief naar geluk of naar ideeën over jezelf zoekt dan zullen ze zowel de liefde als de haat, pijn, eenzaamheid en dood voorstellen die je in je eigen geest verworpen hebt. Je leeft dan in een parameter van ruimte-tijd waarin het nodig is dat jij aanpassingen blijft maken van overeenstemmingen van weerspie- gelingen van je eigen conceptuele zelf. Hoofdstuk 31, 'De Eindvisie', zal je eraan herinneren dat de moeilijkheid waarmee je in deze cursus geconfronteerd wordt eenvoudigweg is dat het denkbeeld dat jij van jezelf hebt met dit idee... Daar deed je het! Er zal nu tijd verstrijken. Kijk naar deze tijd. Kijk naar deze ruimte. Daar ben je. Hoeveel ruimte en tijd verstreek er toen je van daar naar hier kwam? Wil je dit met me delen? Alle tijd en ruimte die er ooit zal zijn! Kijk me aan! Wat kunnen we zeggen over je vorige plaatsbepaling? Je blijft er in je eigen geest naar terug- zien, omdat je daar wat geluk vond. En doordat jij je herinnert dat het daarginds was schakel je associaties van de overeen- stemming van tijd in je geest aaneen en noem je dit opeenvolgende tijd of een plek in tijd die voortduurt ondanks je eigen pogingen om oplossingen binnen het probleem te vinden. Kijk wat er gebeurt wanneer je dat doet. Aangezien jij je hebt onttrokken aan de totaliteit van de noodzaak voor je eigen omkering in je eigen gedachtevormen zul je geloven dat jouw vrede en geluk objectief in die plaatsbepaling kan worden gevonden. Wat begin je dus te vergelijken? Wat gebeurde er nu met jou? Je vergelijkt je eigen zelf niet met je eigen Zelf, waar de totaliteit van jou ligt. In plaats daarvan vergelijk je één plek in tijd met een andere plek in tijd die een opeenvolging van associaties van tijd weergeeft die altijd voorbij en verdwenen zijn in je eigen geest. Luister naar me! Dit is de eindvisie. Jouw oude gedachten van pijn en dood hebben je ingehaald. En in plaats van die in de toekomst proberen te projecteren om een resultaat te bepalen dat jouw plaatsbepaling in tijd zal rechtvaardigen heb je in een heilig ogenblik een nieuwe parameter van tijd gevestigd die je een glimp laat opvangen van voor de tijd er was en nadat die voorbij is. Wat hebben we samen gedaan? De tijd bekort! Ik keek naar de pijn, eenzaamheid, dood en angst die in deze wereld plaatsvindt met een opzettelijke demonstratie van vernietiging. Dit is het fundamentele idee dat in de cyclus van tijd waarin jij je bevindt je in deze parameter van objectieve associatie komt je in een idee van lange duur leeft dat gebaseerd is op een overeenstemming van langzame tijd en je dan vernietigd wordt. Wat zullen we in deze eindvisie uitvoeren? Je neemt jezelf hier met je mee, samen met ons zodat wanneer ik naar deze plaats ga, we elkaar met onze geest herinneren in plaats van met onze objectieve associatie. Zou je dat beter kunnen doen? Kijk naar me. Je neemt deze wereld met je mee waar je ook gaat. Je wordt omringd door ideeën over jezelf die je visie van de kracht van de schep- pende werkelijkheid hebben verduisterd die jou eigen is als een menselijk bewustzijn. Je vindt momenten van de juiste tijd maar je lijkt nog steeds op de verkeerde plaats te zijn. Ik wil me aan jou verontschuldigen als je eigen ontwaakte geest voor het moment waarop de tijd van jouw verschrikking de plaats van liefde innam. Het was wat we een niet-bedoelde verplaatsing noemen. En ik heb het nu even rechtstreeks tegen jou in je eigen droom. Op dat ene moment was overal waar je keek jouw tijd juist maar moest je ruimte aangepast worden. Ik ben op een plaats in je eindvisie waar tijd en ruimte beide aangepast zijn zodat je naar jezelf in een nieuwe constructie van licht kunt kijken - daar, je deed het - die jouw lichaamsassociatie met jezelf volmaakt zal helen. Want de geesten waarmee we pogingen vergaren om onszelf als waar in een werkelijke relatie weer te geven - luister je naar me? - hebben helemaal niets met ons lichaam te maken. Ze noemen me de Master Teacher. Het lichaam dat die ouwe jou op dit moment aanbiedt ondergaat in een parameter van ruimte-tijd een voortdurende omkering van lichtvorm. Oefen je nieuwe visie: "Ik ben geen lichaam." Uitstekend! Al wat er werkelijk gebeurde, is dat jij een ander moment van ruimte-tijd bij je droeg dat de totaliteit van de omkering weergaf van de illusie dat je überhaupt in ruimte-tijd was. Luister je naar me? Dat is een wonder! Zal ik je vertellen wat een wonder is? Een tegenillusie! Het is het idee dat jij de plaats van jezelf in ruimte-tijd kunt bepalen als een opbreking in opeenvolgende tijd en dat je gegevens in verleden en toekomst verzamelt en een ontbinding in deeltjes weergeeft die nooit heel was, en die nu niet heel is. Mijn antwoord op jouw illusie in je verplaatsing bestaat uit het feit dat ik jou de totaliteit van de illusie aanreik; dat wil zeggen, het idee dat jij afgescheiden bent van God. Op dat ogenblik zul je ineenstorten in een intensiteit - jij noemt dat een zwart gat - of het idee van potentieel dat gebaseerd is op donker licht in een massieve non-plaatsbepaling die onmiddellijk alles zal worden wat er bestaat. Deze cursus in wonderen is in de training van de geest voor je gaan werken en je begint te oefenen: "Mijn betekenisloze gedachten laten me een betekenisloze wereld zien." "Boven alles wil ik anders zien." "Heer, help me om een andere manier te vinden waardoor ik kan ontsnappen aan de wanhoop die ik op dit moment voel." "Ik vind geluk, ik probeer dat te delen, ik bezit het we wisselen samen ideeën van geluk uit en verliezen dan de dingen waarvan we houden." Oefen: "Je kunt niet verliezen." Zie je dat? Verlies is het idee van iets dat voorbij is. Ik keek naar al het lijden en naar de ideeën van de rechtvaardiging voor de chaos in deze wereld. Je komt bijeen waar je de dingen waarvan je houdt verliest en je houdt ervan om te klagen over hun verlies. Want de organisatie van je conceptuele zelf is gebaseerd op verlies. Ik ga je hier nu bedreigen. Ik ben met jou in een episode van tijd, en bedreig je met het eeuwige leven. Dit komt van mijn verlosser Jezus Christus die verrezen is en die jou op dit moment op deze plaats in ruimte je eigen verrijzenis aanbiedt zodat, als je al degenen die nu in deze nieuwe lichtfactor van een continuüm van tijd functioneren een nieuwe vastberadenheid in jouw geest laat weergeven we tegenwoordig kunnen zijn op deze plek van pijn en dood we elkaar via vergeving in momenten van de kracht van liefde kunnen waarnemen om de zekerheid te herkennen dat we de totaliteit zijn van alles wat is of ooit zal zijn in heel het universum. Wat ik dus met jou deel is gelukkig zijn, en 'zijn' is wat geluk en liefde is. Maar het vergt een daad van het neerleggen van de verdedigingen van een parameter van bescherming in je eigen geest die voorheen het idee heeft gerechtvaardigd dat je afgescheiden bent van wat alles is. Dit is een nieuwe visie. Dit is een eindvisie. Onze eerste 27 minuten zitten er nu op, en ik ben zo weer terug. Wat we in de volgende episode van 27 minuten gaan doen is daadwerkelijk beginnen te oefenen wat ik zie dat er met jou aan het gebeuren is in dit nieuwe idee over jezelf, met de eenvoudige erkenning dat je inderdaad verantwoordelijk bent voor wat je ziet en dat je het resultaat van je eigen geest krijgt, met inbegrip van mij alhoewel je misschien in deze parameter niet het resultaat van je eigen geest wilt, dat ik je aanbied als een onvermijdelijke eindvisie in jouw idee van afscheiding. Onthoud dat God met ons gaat waar we ook gaan en dat God de Geest is waarmee we op dit moment denken. Tot zo. Laten we het samen zeggen: "God zegene ons iedereen." wordt vervolgd...

De komst van een groot ontwaken "De Eindvisie" Samen aan het Einde van de Tijd Aflevering I met Master Teacher Laten we er eens op deze manier naar kijken: Als ik jou een eindvisie aanbied - het einde van de wereld, het einde van dit tijdskader - dan moet het wel hier en nu zijn of wel degelijk in de episode van tijd die ik van plan ben aan jou weer te geven door je associaties van laterale tijd te versnellen en door je te tonen dat wij omringd worden door het licht en de liefde die het ons mogelijk maakt om aan de slavernij van onze eigen conceptuele gedachtevormen te ontsnappen. Tegen wie heb ik het? Tegen jou! Dacht je dat ik het tegen iemand anders had? Heb wat vertrouwen in het idee van deze leer: Er is maar één Zelf. Je bent volmaakt en heel zoals je door onze scheppende Bron God bent geschapen en daar heb je helemaal niets over te zeggen. Niets! Ik ben in jouw parameter van ruimte-tijd die een reproductie is van jouw idee van wat de schepping is in je afscheiding van de totaliteit van jouw Bron van werkelijkheid en laat je zien dat je op elk ogenblik jouw relatie met de zelf-identiteit die ruimte-tijd weergeeft, kunt omkeren naar een zelf-identiteit die eeuwig zal scheppen. Hier is het probleem dat je hebt: Daar ligt geen afstand tussen. En de reden dat er geen afstand tussen ligt, is dat er niet zoiets als afstand is. Kijk er met me naar. Degene van jullie die zich aangetrokken voelen tot het ware verhaal wat een fundamenteel geheugensteuntje is van alles wat ik onderwijs... Kijk naar me! Hier zijn we samen. Daar ben jij. Hier ben ik. Ik ga jou een nieuwe wijze laten zien waarop je naar jezelf kunt kijken in verband met wat deze wereld lijkt te zijn, door jou een aangeboren vermogen van een nieuwe herkenning van jezelf te laten zien, die jou eigen is. Hieraan is een fundamentele erkenning verbonden waar je ofwel blij mee kunt zijn, of angstig en wraakzuchtig. Maar het is een feit dat ik me zojuist aan jou verontschuldigde voor de verplaatsing waarin jij je lijkt te bevinden. Ik kan niets anders dan dat doen want ik kan niets anders dan een arbiter zijn; een aanpasser, een nieuwe associatie in je eigen geest. Dit komt van mijn verlosser Jezus, die zegt dat zonde betekent dat je ernaast zit. Je mist het net binnen het kader van tijd. Ik zal je helpen dat aan te passen, als je me dat toestaat. Kijk! Laten we dat nog eens oefenen: "Ik ben geen lichaam." "Ik ben vrij." "Ik ben nog steeds zoals God me heeft geschapen." Zeg tegen me: "Alles bevindt zich in mijn geest." Ja! Het viel me op dat je de wereld jou nog steeds laat vertellen wie je bent. Was je het vergeten? De wereld is een projectie van je eigen geest die jou in je parameter van geest precies datgene teruggeeft wat je wilt horen of wat je niet wilt horen. Het is heel belangrijk dat je met mij de fundamentele vooronderstelling van deze leer ziet en herkent. Helder? Zeg tegen me: "Alles is een idee." Ik heb een idee! Laten we eens opnieuw naar de mogelijk- heid kijken dat tijd niet opeenvolgend is. Daar! Uitstekend. Wat je op dat moment deed, is de macht beginnen te gebruiken die jou eigen is voor de tijd er was en nadat die voorbij is. Dat is het ogenblik dat we aan elkaar weergeven. Kijk snel even naar ons ware verhaal over hoe we hier kwamen en wat er in feite is gebeurd. Luister! In de eeuwigheid, waar alles één is, sloop een nietig dwaas idee binnen waarom de Zoon van God zich niet herinnerde te lachen. Kijk! Door dit te vergeten werd de gedachte een serieus idee in staat tot zowel verwezenlijking als werkelijke gevolgen. Samen kunnen we ze beide weglachen en ons herinneren dat de tijd geen inbreuk kan maken op de eeuwigheid. Het is een grap te denken dat de tijd de eeuwigheid kan ontwijken die juist betekent dat er geen tijd is. Kijk naar me! Ik lach een beetje om je, want ik kijk naar jouw ontwijking. Jij omringt jezelf met een idee van een voortdurend proces van een ogenblik van tijd dat een gebeurtenishorizon rechtvaar- digt, waarin je in ruimte-tijd gevangen zit. Maar de totaliteit van jouw ontwijking moet wel alles in het universum bevatten. Maar jij blijft een plaatsbepaling laten zien op grond van de kracht van je geest om aan een enkel moment van verwoes- ting vast te houden waarom je... Wat? ...waarom je vergat te lachen. Je bent de grap van het universum. Ik bied je mijn empathie en sympathie aan, omdat ik heel even jouw schuld deel om jou de oplossing te geven. Al wat je met mij hoeft te doen, broeder mens, is naar het universum te kijken en de wijze te zien waarop jij je eigen omtrek definieert met het idee van 10 miljoen sterren in de melkweg of 100 miljard melkwegen of dichtheden die triljoen keer compacter zijn dan onze eigen formulering of zeldzaamheden met helemaal geen materie. Dit wordt allemaal in je eigen parameter van jezelf weergegeven die je niet de onmiddellijke communicatie laat zien die waar dan ook in ruimte-tijd mogelijk is. Hier komt nog wat meer over de kosmische grap. Niemand die slaapt en in de wereld aan het dromen is herinnert zich zijn aanval op... Wie? Op zichzelf! Niemand gelooft dat er werkelijk een tijd was dat hij niets van een lichaam wist en zich deze wereld nooit als werkelijk kon hebben voorgesteld. Hij zou meteen gezien hebben dat deze ideeën een en dezelfde illusie vormen te belachelijk voor iets anders dan te worden weggelachen. Hoe serieus lijken ze nu. Luister! Niemand kan zich herinneren wanneer ze met gelach en ongeloof werden begroet. We kunnen ons dit wel herinneren, als we maar direct naar hun oorzaak kijken. En dan zullen we reden tot lachen zien, en helemaal geen grond voor angst. Hier komt de hele oorzaak van jouw verwoesting. Je hebt die op een afstand van je gehouden uit angst voor het verlies van de beschermende middelen die weergeven wat je denkt dat je bent. Velen van ons hebben in onze parameter van zelf-identiteit toegegeven dat de omstandigheden van onze vastbe- radenheid om onszelf te rechtvaardigen als afgescheiden van wat alles is, zijn ineengestort. Dat zijn momenten van verwoesting die onvermijdelijk in onze geest liggen omdat ze in werkelijkheid het ene moment weergeven van de totaliteit van de ineenstorting van het universum in een oneindig kleine associatie van oneindige massa die zich onmiddellijk tot het universum uitbreidde naar alles wat bestaat. Het ware verhaal. Luister! Tijd duurde maar heel even in jouw geest zonder enig effect op de eeuwigheid. En zo is alle tijd voorbij en alles precies zoals het was voordat de weg naar het niets werd gemaakt. Het nietig tikje tijd waarin de eerste vergissing werd begaan en alle andere in die ene vergissing bevatte eveneens de Correctie van die ene en van alle anderen die in die eerste kwamen. En in dat nietig ogenblik was de tijd voorbij, want dit was al wat hij ooit was. Waar God antwoord op heeft gegeven, is beantwoord en voorbij. Ik lees het ware verhaal. Jij wordt omringd door wat we onheilige ogenblikken noemen. Aangezien je bang was voor de totaliteit van het ogenblik van jouw overeenstemming van massa of dichtheid begin jij je eigen dichtheid te verdelen - dit wordt het ontbinden in deeltjes binnen het universum genoemd - en elk deeltje waarnaar je kijkt daarginds in het universum rechtvaardigt een stukje van de massa van je eigen associatie in het zwarte gat. Maar je zult merken dat wanneer je in het kwantumidee de plaats van het stukje daar in tijd probeert te bepalen het zich door de macht van jouw geest zal oplossen. Gelukkig voor jou heb je een parameter van materie opgesteld - we noemen dit donkere materie - die je toestaat dat, wanneer je een glimp opvangt van een punt in tijd dat in werkelijkheid jouw totaliteit weergeeft je het gescheiden van je houdt, het in je oude associaties stopt en in een kader van tijd leeft dat jouw voortdurende afscheiding demonstreert. Wat heeft deze cursus je geleerd? Op het moment dat jij je verdedigingen van de macht van de denkbeelden van je eigen geest wat laat verslappen vindt heel de ruimte-tijd plaats. Wanneer je dan naar dit referentiekader terugkeert ben je verder in tijd dan je zou zijn geweest wanneer je een toekomstige objectieve associatie jouw voorbije associatie had laten weergeven. Dit is hoe we naar de sterren zullen reizen. Ik geloof dat jij het warpsnelheid noemt. Het houdt niet zozeer verband met de afstand die je reist maar meer met hoe lang het duurt. Deze cursus in wonderen laat je via mijn proces van verlichting zien dat de tijd maar heel even in je eigen geest zal duren hoe je dit dan ook organiseert. Luister! Elke dag, en iedere minuut van elke dag, en elk ogenblik dat iedere minuut bevat herbeleef je slechts het ene ogenblik waarop de tijd van verschrikking de plaats van liefde innam. En zo sterf je elke dag om opnieuw te leven tot je de kloof tussen verleden en heden oversteekt, die helemaal geen kloof is. Zo is elk leven, een ogenschijnlijk interval van geboorte naar dood en opnieuw naar leven, een herhaling van een ogenblik dat lang geleden al voorbij was en niet kan worden herbeleefd. En alle tijd is niets anders dan de krankzinnige overtuiging dat wat allang voorbij is nog steeds hier en nu is. Laten we samen even het idee van de relativiteit van tijd demonstreren. Ik ben nieuwsgierig om te zien of je dit kunt. Het feit dat mijn geest nieuwe kracht gegeven is heeft me een perspectief van mijn lichaamsvorm gegeven dat jij als een mens herkent met een onverwijld vermogen om mezelf te verjongen, te vernieuwen en mezelf opnieuw in een plaatsbepaling van ruimte-tijd te identificeren. Zeg tegen me: "Jij moet wel de verlosser van de wereld zijn." Natuurlijk! Ik laat je tevens door middel van mijn verrezen verlosser Jezus Christus zien dat jouw persoonlijke verlosser van de wereld op dit moment naast je staat. Maar jij bezit het vermogen om hem te ontkennen uit angst voor het verlies van je eigen opeenvolgende tijd. De reden dat ik en alle leraren van een cursus in wonderen die dit nieuwe perspectief van tijd hebben verworven, om je lachen is dat ze naar jouw angst voor de eenvoud van het hier en nu kijken. Kun je dat met me zien? Het enige waar je mogelijkerwijs bang voor kunt zijn is een gebeurtenis die maar heel even in je eigen geest duurde. We hebben deze training van de geest nu gebruikt ook al ben je bang voor wat ze zo meteen zal onthullen. Goed! Daar was er één en daar is er nog één. Onthoud dit: Als heel de deeltje-golf identiteit daarginds in feite het scheppende idee van licht van de Geest van God weergeeft dan kan iedere omkering van de ontbinding in deeltjes op elk moment de heelheid van jouw volledige omkering weergeven, als je dat toelaat. Dat is waarom de organisatie van mijn geest als Master Teacher niet ziek wordt. Ik word niet oud en ik ga niet dood. En de reden dat ik dat niet doe en die ik jou aanbied is dat het voor jou mogelijk is om in dit moment van een onmiddellijke nieuwe vereniging in tijd te leven zodat je op dit moment kunt leven en sterven. In plaats van een idee van dood op grond van je eigen associaties te nemen het in de toekomst te projecteren en jezelf tegen de onvermijdelijkheid van dood te beschermen leer je nú te sterven. Is dat een moment van verwoesting? Het is het enige werkelijke moment van verwoesting dat er bestaat. In de christelijke traditie noemen we dit verrijzenis. Kun je dat met me zien? De transfiguratie in het Nieuwe Testament was het lichaam van Jezus dat zich opnieuw verenigde met lichtenergie. En de Heilige Geest zei: "Deze is mijn Zoon, de geliefde in wie Ik mijn welbehagen heb." De verrijzenis is de omkering van zowel het idee van tijd als het idee van ruimte. Ik geef aan jou via deze training van de geest een wonder van de onmiddellijke beschikbaarheid van jouw heelheid weer. Dit is een waar verhaal over jou en over de manier waarop jouw tijdscyclus weer aangepast kan worden. Luister! Het heden is er voor er tijd was, en zal er nog zijn wanneer er geen tijd meer is. Alle dingen die eeuwig zijn, zijn erin vervat en ze zijn één. Hun continuïteit is tijdloos en hun communicatie ononderbroken want ze zijn niet door het verleden gescheiden. Alleen het verleden kan scheiden, en dat is nergens. Welkom in het werkelijke hier en nu. Welkom in het hier en nu. Laten we even pauzeren. De tijd lijkt heel snel te verstrijken wanneer ik terug in de tijd kom, wat ik nu doe als je me dat toestaat en ik probeer onze associaties met elkaar te versnellen. De reden dat dit waar is, is dat er geen twijfel over bestaat dat jij in deze parameter van tijd bent, waarin je mij in je eigen kader herkent. Weet je wie ik ben? Het is onmogelijk dat je niet weet wie ik ben. Ieder individueel bewustzijn bevolkt zijn eigen omsluiting van een droom met degenen die hem met zichzelf identificeren. Zeg tegen me: "Bedoel je dat ik alleen maar mezelf ontmoet?" Ja! Ik ben een figuur in je eigen geest dat onze overeenstemming in ruimte-tijd weergeeft. Jij staat op het punt om jouw oordeel te doen gelden over wie je denkt dat ik ben om jouw oordeel over jezelf te rechtvaardigen. En geen van beiden zijn waar. Kon je dat met me zien? Jouw oordelen over wie jij bent met be- trekking tot de figuren in je eigen droom zijn even betekenisloos als alle andere associaties die jij bevolkt hebt of die zichzelf bevolkt hebben in ideeën van zelf-omsluiting in ruimte-tijd. Luister echter naar me! Ieder van hen geeft individueel de tota- liteit van de aard van de omkering weer. Waar jij in mijn leer bang voor bent geweest - en dit komt natuurlijk van meester Jezus - is de onmiddellijkheid van verlossing op grond van het kortstondige verlies van je eigen vermogen om te oordelen. Dit alles is natuurlijk heel bijbels. Zoals jij oordeelt, zul je beoordeeld worden. Zoals je denkt, zul je het resultaat van je eigen denken krijgen want zoals we het er zojuist over hadden gaat de tijd rond, en komt weer op pre- cies dezelfde plek terug waar hij begon. Als ik nog een uur doe... Ik vertrek zo meteen. Ik ga naar buiten de tijd. Als ik nog een uur doe, dan zullen we naar een wetenschappelijk artikel kijken dat zich bezighoudt met de onmiddellijkheid van verlossing op grond van voortdurende reproducties van ruimte-tijd die in werkelijkheid een lus rondom zichzelf vormen zodat jij kunt zien dat je altijd weer terugkomt en terechtkomt waar je begon. En in het proces van die lange reis in tijd verzamel je bewijsmateriaal zodat wanneer je terugkeert naar de plek waar je begon jouw nieuwe zoektocht voortdurend gerechtvaardigd is. Je kijkt hier nu ergens in ruimte-tijd naar deze video en ik heb je zover dat je even blijft stilstaan bij jouw idee over jezelf door middel van de training van de geest van de cursus die jou naar nieuwe conclusies over jezelf in ruimte-tijd heeft geleid. Bevat dit de verwerping van de wereld? Niet van de wereld die je daarginds waarneemt maar in jouw zekerheid dat in je individuele verwerping van wie je door de wereld verteld werd dat je was jij een nieuwe 'jou' kunt verwezenlijken die in een nieuwe tijd en ruimte aan het verschijnen is op grond van de verlichting van de macht van geest die op deze tijd en plaats wel bij jou moet zijn. Heel de ruimte-tijd is dus een reproductie van het eeuwige leven dat op dit moment overal om ons heen gaande is. En wij zijn bijeengekomen in wat we een eindvisie zullen noemen. Kijk hiernaar met me. Het is onmogelijk dat je hierin zult falen. Draai je eens om en kijk naar degene die naast je zit. Wil je dat even met me doen? Daar! Dat was goed. Nu heb ik je. In de herbeschouwing van jezelf is het individu dat naast je staat eigenlijk jou. Het probleem dat jij hebt wanneer ik jou over vergeving onderwijs is dat jij hem als gescheiden van jou identificeert en dan het probleem van jouw afscheiding probeert op te lossen door fundamenteel te erkennen dat de verantwoordelijkheid enkel de jouwe is. Ja! Ik zal met jouw toestemming nog even terugkomen in deze parameter. Dit afgelopen uur was op een of andere manier op de verkeerde plaats gezet. Dit is een oeroude tijd waarop jij je de verschijning van de ouwe, van mij, zult herinneren om in deze parameter van tijd de 50.000-jarige cyclus te vergaren die je hebt gebruikt om je eigen lange duur te rechtvaardigen. Luister! De tijd is niet opeenvolgend, tenzij je hem opeenvolging opdringt. Je kunt dat doen. Maar alleen als je de illusie van je zelf-identiteit wilt behouden. Dit is de eindvisie. Dit is het einde van jouw individuele tijdscyclus. En ik bedoel jou, niet de parameter van de wereld niet de matrix van energie van lichtvorm waarin jij beweert te functioneren maar jij individueel, dat jou de vrijheid zal geven die je ervaart wanneer je voorbij deze parameter van bewustzijn reist. En we verenigen ons samen in de reclamatie van de enkele fout die voorbij was op het moment dat het plaatsvond. Tot zo. Ik zal nog een uur doen. Kijk daar met me naar! God gaat met ons waar we ook gaan omdat God de Geest is waarmee we op dit moment denken en delen. Laten we het samen zeggen: "God zegene ons iedereen in een versmelting van onze geesten." Het is een wonder.