De herhaling van vandaag behandelt deze ideeën: (6) Ik ben van streek omdat ik iets zie wat er niet is.
De werkelijkheid is nooit beangstigend. Het is onmogelijk dat ze mij van streek kan maken. De werkelijkheid brengt enkel volmaakte vrede. Wanneer ik van streek ben, komt dat altijd doordat ik de werkelijkheid heb vervangen door illusies die ik verzonnen heb. De illusies maken mij van streek, omdat ik ze werkelijkheid heb verleend en zodoende de werkelijkheid als een illusie beschouw. Niets in Gods schepping wordt op enigerlei wijze beïnvloed door deze verwarring van mij. Ik ben altijd van streek om niets. (7) Ik zie alleen het verleden.
Wanneer ik om me heen kijk, veroordeel ik de wereld waarnaar ik kijk. Ik noem dit zien. Ik reken alles en iedereen het verleden aan, en maak ze tot mijn vijand. Wanneer ik mezelf heb vergeven en me herinnerd heb Wie ik ben, zal ik wie en wat ik ook maar zie, zegenen. Er zal geen verleden zijn en daarom ook geen vijand. En ik zal met liefde kijken naar alles wat ik voorheen niet zag. (8) Mijn geest is voortdurend bezig met voorbije gedachten.
Ik zie alleen mijn eigen gedachten, en mijn geest is voortdurend bezig met het verleden. Wat kan ik dan zien zoals het is? Laat mij onthouden dat ik naar het verleden kijk om te voorkomen dat het heden in mijn denken begint te dagen. Laat me begrijpen dat ik de tijd probeer te gebruiken tegen God. Laat me leren het verleden weg te geven, in het besef dat ik zodoende niets opgeef. (9) Ik zie niets zoals het nu is.
Als ik niets zie zoals het nu is, kan er werkelijk gezegd worden dat ik niets zie. Ik kan alleen zien wat nu is. De keuze is niet het verleden of het heden zien: de keuze is slechts zien of niet zien. Wat ik verkozen heb te zien, heeft mij visie gekost. Nu wil ik opnieuw kiezen, opdat ik mag zien. (10) Mijn gedachten betekenen niets.
Ik heb geen privé-gedachten. Toch ben ik me alleen van privé-gedachten bewust. Wat kunnen deze gedachten betekenen? Ze bestaan niet en dus betekenen ze niets. Toch is mijn geest deel van de schepping en deel van haar Schepper. Zou ik niet liever willen meedoen met het denken van het universum, dan alles wat werkelijk van mij is te verduisteren met mijn armzalige en betekenisloze ‘privé-gedachten’?
|
