"Het is Volbracht"Laten we beginnen waar de film eindigt; de laatste 80 seconden van een film die 126 minuten duurt. Het is volkomen duister in de tombe en de gigantische steen begint weg te rollen. Het licht schijnt binnen en beweegt zich over de muur, naar achter en naar beneden. Het valt op het linnen doek dat het lichaam van Jezus omwikkelde, een verkreukeld hoopje op een stenen plaat, en schijnt dan op Jezus die op het uiteinde van de stenen plaat zit; zijn gezicht is en profil, stralend en stereen, en weerkaatst het licht. Het volgende moment staat hij snel op, zijn rechterhand is volledig geheeld met een schoon gat erdoorheen, en hij stapt snel door de verlichte deuropening van de tombe. Dit zijn dierbare seconden in een film die we twee uur en zes minuten lang verdroegen, maar het is de enige scene die altijd in mijn hoofd opkomt. Het is de enige scene die werkelijk waarde heeft omdat het uiteindelijk gaat om de verrijzenis en niet om de kruisiging. Tweeduizend jaar geleden vervulde Jezus zijn functie van het volbrengen van de Heilige Schrift buitengewoon goed door zijn kruisiging toe te staan. Het beeld van zijn lijden, de passie van de Christus, is zo onuitwisbaar in onze herinnering gebrand dat de bedoeling van de Heilige Schrift over het hoofd wordt gezien. De kruisiging en de verrijzenis zijn de laatste demonstraties die tonen dat vergeving en liefde de wereld overwonnen hebben. Dit heb Ik tot u gesproken,
opdat gij in Mij vrede hebt.
In de wereld lijdt gij verdrukking,
maar houdt goede moed, Ik heb de wereld overwonnen. ~Johannes 16:33~  Ons koninkrijk is niet van deze wereld
De kruisiging is bedoeld als een visuele afbeelding van het geweld dat we elk moment plegen door te investeren in wereldse gedachten, terwijl al die tijd ons koninkrijk niet van deze wereld is. Dit is één van de manieren waarop Jezus het uitdrukt in Zijn Cursus In Wonderen:
Ik ben niet een lichaam. Ik ben vrij.
Want ik ik blijf wat ik ben, zo schiep God mij.
Weten wie je bent vereist dat je de volledige herkenning hebt dat je bent zoals God je geschapen heeft en niet wat je denkt dat je bent. Jezus was een man die leerde zijn wereldse gedachten te boven te komen, ze te vergeven, zodat hij in het volledige bewustzijn kon komen van zijn erfenis als de Zoon van God.
Hoewel het bijna onmogelijk is om dit in woorden uit te drukken, is het noodzakkelijk om onder woorden te brengen wat het betekent om uit te spreken:
Want ik blijf wat ik ben, zo schiep God mij.
Kijk, ten eerste, eens naar de zin het Engels ‘For I am still as God created me’. Still betekent zowel ‘Ik blijf’ als ‘Ik ben de stilte’. Wat God schiep is vormloos—waarheid, licht, kalmte, vrede, liefde, eeuwige vreugde, heelheid, vomaaktheid, puurheid, oneindigheid, stilte.
Wanneer je nu vraagt: ‘Wie ben ik?’, kan dit je antwoord zijn:
Ik ben Gods Zoon, compleet, geheeld en heel,
stralend in de weerspiegeling van Zijn Liefde.
In mij is Zijn schepping geheiligd
en is eeuwig leven verzekerd. In mij
is de liefde vervolmaakt, angst onmogelijk
en vreugde gevestigd zonder tegengestelde.
Ik ben de heilige woning van God Zelf.
Ik ben de Hemel waar Zijn liefde woont.
Ik ben Zijn heilige Zondeloosheid zelf,
want in mijn zuiverheid verblijft de Zijne.
Dit zegt dat wat ik ben vormloos is. Wat ben ik dan niet?
Ik ben niet een lichaam. Ik ben vrij.
Het schijnt dat ik een vorm ben, een lichaam dat in ruimte en tijd bestaat, dat ziet, hoort, ruikt, aanraakt en proeft en daardoor mijn objectieve bestaan waarmaakt. Het ego leidt het lichaam en verzint een denkbeeldige wereld.
Om de paradox van het gelijktijdige bestaan van vormloosheid en vorm te begrijpen, kun je er op deze manier naar kijken: ik ben in de wereld, maar niet van de wereld. Ik, als ego, schijn als een lichaam in de wereld rond te lopen, maar ik, als Gods schepping, verblijf in de werkelijkheid en niet in de ruimte/tijd. God weet niets af van vorm. God kent Zijn Zoon zoals Hij hem geschapen heeft: vormloos.
Dank U, Vader, voor de Heilige Geest die de brug tussen vorm en vormloosheid is.
De Heilige Geest bemiddelt tussen illusies en de waarheid.
Daar hij de kloof tussen werkelijkheid en dromen moet overbruggen,
leidt waarneming tot kennis dankzij de genade die God schonk, als Zijn Geschenk aan ieder die zich voor de waarheid tot Hem wendt.
Over de brug waarin Hij voorziet
worden alle dromen tot de waarheid gebracht,
om ten overstaan van het licht van kennis te worden verdreven.
Daar worden beelden en geluiden voor altijd terzijde gelegd.
En waar ze voorheen werden waargenomen,
heeft vergeving een vredig einde van waarneming mogelijk gemaakt.
~W-pII.7 Wat is de Heilige Geest? ~ 'God is, ik niet'Zoals de Master Teacher zegt: ‘God is, ik niet.' Nu is de basis gelegd voor het begrijpen van de kruisiging en de verrijzenis: wanneer je investeert in de identiteit van het lichaam, in de gedachten van het ego, kruisig je jezelf. Wanneer je herkent dat je bent zoals God je geschapen heeft, verrijs je.  Laten we er eens naar kijken hoezeer we onszelf elk moment kruisigen. Om je volledig in beslag te nemen als een lichaam heeft het ego dualiteit opgezet. Zo lijkt het dat je een keus moet maken tussen dit of dat. Als je bijvoorbeeld pijn ervaart met betrekking tot een vriend dan heb je wrok omdat hij dit deed, terwijl je wilde dat hij dat deed. Alles wordt beperkt tot jouw bewustzijn van deze dualiteit en van het zoeken naar een oplossing ervoor.
En nu, beste lezer, dacht je misschien: ‘Nou en...’. Ik wil je eraan herinneren dat de dualiteit van het ego een verzinsel is; dit zijn geen werkelijke keuzes, het is een droom, een illusie. Je lijkt je in een vorm met keuzes te bevinden, maar enkel het vormloze is werkelijk waar. Je bent niet een lichaam, je bent vrij. En God weet niets af van jouw dualiteit. De kneep zit in het voor een moment stilstaan en weigeren te kiezen. Als je de gewoonte van het kiezen voor een moment wilt loslaten, kan er iets nieuws gebeuren. Iets nieuws is de herkenning dat je vrij bent om je ware functie te herkennen. Laat voor mij op deze schone lei mijn ware functie geschreven worden. ~Ray Comeau; "The Passion of the Christ"~
|
