Van duisternis naar licht

De weg is niet zwaar, maar wel heel anders. Jouw weg is een weg van pijn, waar God niets van weet. Die weg is inderdaad zwaar en heel eenzaam. Angst en verdriet zijn je gasten, en ze begeleiden en vergezellen je onderweg. Maar de duistere reis is niet de weg van Gods Zoon. Wandel in het licht en heb geen oog voor die duistere metgezellen, want ze zijn niet geschikt als metgezel voor de Zoon van God, die uit licht en in het licht geschapen werd. Het Grote Licht omgeeft jou altijd en straalt door jou uit. Hoe kun jij in zo’n licht die duistere metgezellen zien? Als jij hen ziet, komt dat alleen doordat je ontkent dat het licht er is. Ontken daarentegen dat zij er zijn, want het licht is hier en de weg is vrij.

 
~Hfd.11:III~

De lessen van de Heilige Geest

De uitweg uit het conflict tussen twee tegengestelde denksystemen is vanzelfsprekend er een kiezen en het andere loslaten. Als jij je met je denksysteem vereenzelvigt – en hieraan valt niet te ontkomen – en als je twee denksystemen aanneemt die totaal met elkaar in tegenspraak zijn, dan is innerlijke vrede onmogelijk. Als je ze beide onderwijst, wat je zeker zult doen zolang jij beide aanvaardt, ben je bezig conflict te onderwijzen en leer je dat ook. Er kan geen conflict tussen innerlijke gezondheid en krankzinnigheid bestaan. Eén is er maar waar, en één is dus maar werkelijk. Het ego probeert je ervan te overtuigen dat het aan jou is te beslissen welke stem waar is, maar de Heilige Geest leert jou dat de waarheid door God werd geschapen en dat jouw beslissing die niet veranderen kan.

Je bent niet alleen

Ik maak de reis met jou. Want ik deel een korte poos je twijfels en je angsten, opdat je tot mij komen kunt die de weg kent waarlangs alle angst en twijfel overwonnen wordt. We gaan samen. Ik moet onzekerheid en pijn wel begrijpen, hoewel ik weet dat ze geen betekenis hebben. Maar een verlosser moet blijven bij hen die hij onderwijst, zien wat zij zien, maar nog steeds in zijn gedachten de weg vasthouden die hem eruit heeft geleid en nu jou eruit zal leiden samen met hem. Gods Zoon wordt gekruisigd tot jij deze weg met mij gaat.

Spreek tot ons

Sterk onze voeten, Vader. Laat onze twijfels bedaren en onze heilige geest stil zijn, en spreek tot ons. We hebben geen woorden om aan U te geven. We willen slechts naar Uw Woord luisteren en het ons eigen maken. Leid onze oefening, zoals een vader een klein kind langs een weg leidt die het niet begrijpt. Toch volgt het, zeker dat het veilig is, omdat zijn vader het de weg wijst. Zo brengen we onze oefening bij U. En als we struikelen, helpt U ons overeind. Als we de weg vergeten, rekenen we op Uw onfeilbare herinnering. We dwalen af, maar U zult niet vergeten ons terug te roepen. Versnel onze voetstap nu, opdat we zekerder en sneller tot U kunnen gaan. En we aanvaarden het Woord dat U ons biedt om ons oefenen tot één geheel te maken, wanneer we de gedachten herhalen die U ons gegeven hebt.

Want eng is de poort, en smal de weg, die ten leven leidt, en weinigen zijn er, die hem vinden.

Zie: Ik zend mijn bode voor uw aangezicht uit, die uw weg voor U heen bereiden zal.       

Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij.